Storythai

++หนึ่งอัพ++

ก่อน อื่น สวัสดี ค่ะ ชาว สตอรี่ไทย ทุก ท่าน

คิด ถึง    Oat1.Storythai.com  มาก มาย

ได้ เข้า มา อ่าน ที่ พี่ โอ๊ต อัพ ให้ แล้ว ก็ ซึ้ง

และ ได้ อ่าน คอม เม้น จาก เพื่อน ๆ น้อง ๆ ที่ ให้ กำ ลัง ใจ

ยิ่ง รู้ สึก อบ อุ่น หาย ดี วัน ดี คืน เลย น่ะ เนี้ย

แต่ ก็ ไม่ เข้า ใจ เหมือน กาน ว่า

จน ป่าน นี้ แล้ว ทาม มาย มัน ยัง ไม่ หาย เจ็บ

เด๋ว จะ เล่า ให้ ฟัง แล้ว กาน เพื่อ เพื่อน ๆ น้อง ๆ จะ มี อะ ไร บอก พี่ หนึ่ง บ้าง

อา การ ของ หนึ่ง ตอน แรก ก็ ปกติ น่ะ พอ ผ่า ตัด เสร็จ



วัน แรก ก็ ลุก เดิน เลย

วัน ที่ สอง ก็ เดิน ได้ รอบ โรง บาล แล้ว(อยาก กลับ บ้าน)

วัน ที่ สาม ก็ ขอ กลับ บ้าน

อยู่ ที่ ห้อง ก็ เดิน ทุก วัน ขับ ถ่าย ปกติ ดี พอ ครบ อาทิตย์

ก็ ตัด ไหม ปกติ เดิน ได้ คล่อง แล้ว ไม่ เจ็บ แผล ไม่ ปวด ท้อง เท่า ไหร่

แต่ วัน ที่ ตัด ไหม  ก็ ถาม หมอ ว่า เนี้ย ทาน อะ ไร ได้ เป็น ปกติ หรอ ยัง
(หลังจากอดข้าวมาเกือบสอง อาทิตย์กิน แต่ข้าวต้ม)

หมอ ก็ บอก ว่า ทาน ได้ หมด แล้ว ไม่ มี ปัญ หา ไอ้ เรา ก็ นี่ เลย

"หมี่ซั่ว" เลย

โดย ไม่ รู้ ว่า มัน จะ เกิด อา ราย ขึ้น กะ ตัว เอง

ทาน เสร็จ ได้ ไม่ ถึง สอง ชั่ว โมง หรอก ปวด ท้อง มาก ปวด บิด ไป หมด เลย

เรา ก็ สง สัย ว่า อาหาร เป็น พิษ รึ ปล่าว

(ก็ รอ ถ้า อาหาร เป็น พิษ ก็ ต้อง ถ่าย ท้อง อ๊วก และ ไข้ ขึ้น)

แต่ ก็ ปล่าว ก็ เลย กิน ยา ลด กรด กะ ยา เคลือบ กระ เพาะ

เพราะ เพื่อน ที่ เป็น พยาบาล แนะ นำ มา

อด ทน ปวด ท้อง จน ถึง เช้า ไข้ ขึ้น แต่ ไม่ ถ่าย

เพื่อน คน เดิม ก็ แนะ นำ ให้ กิน ยา แก้ ปวด ท้อง

ของ คน ที่ เพิ่ง ผ่า ตัด ไส้ ติ่ง

(จำ ชื่อ ยา  มะ ได้ ว่ะ) เพราะ หมอ บอก มา อีก ที

กรู  ก็ นอน ดู อาการ ตัว เอง ที่ ห้อง ทั้ง วัน

จน เย็น มัน ก็ ไม่ หาย จน น้ำ ตา กรู ไหล แล้ว อ่ะ ไม่ ไหว แล้ว

ให้ กรู ไป โรง บาล เหอะ จน หก โมง เย็น กิน ยา ตัว เดิม เม็ด ที่ สอง

รอ ดู อีก ถ้า อีก สอง ชั่ว โมง ไม่ หาย จะ ไป แระ

และ มัน ก็ ดี ขึ้น อาการ ปวดบิด แสน ทรมาน ทุ เลา ลง

และ อีก วัน ก็ ดี ขึ้น ตาม ลำ ดับ

แต่เดี๋ยวก่อน!!
เคราะห์กรรม มันยังไม่หมดง่ายๆ เพียงเท่านั้น

มัน ไม่ ถ่าย ซิ ที เนี้ย!!

สอง วัน ก็ แระ สาม วัน ก็ แระ จน วัน ที่ สี่

ท้อง บวม ครับ ท่าน

ปวด เข้ แล้ว โว๊ย !!
(ขอนุยาด นัน ในการใช้ภาษาไทยแบบนี้นะ555)
แต่ โอ้ มาย ก๊อด ไม่ มี แรง ขับ อ่ะ น่ะ ทรมาน มาก

ไม่ อยาก เล่า ต่อ จน ณ วัน นี้ เป็น เวลา 20 วัน แล้ว หลัง จาก ผ่า ตัด

จริง ๆ แล้ว คน ผ่า ตัด ไส้ ติ่ง เนี้ย เต็ม ที่ ไม่ เกิน สอง อาทิตย์

เค้า ก็ หาย กัน แล้ว อ่ะ

แต่ ฉาน เนี้ย ซิ ยัง ปวด เจ็บ แผล ตุ๊บ ๆ อยู่

บาง ที ก็ จี๊ด ๆ นั่ง นาน ๆ ไม่ ค่อย ได้

ท้อง ก็ ใหญ่ จน คน ทัก ว่า ผ่า ไส้ ติ่ง หรือ คลอด ลูก

วัน นี้ จึง ตัด สิน ใจ ไป ให้ หมด ดู อาการ

เพื่อ ความ สบาย ใจ ของ ตัว เอง และ คน รอบ ข้าง

ปรา กฎ ว่า ไม่ เจอ หมอ เลย ต้องไป ใหม่ พรุ่ง นี้ แระ

ขอ ให้ ไม่ เป็น อา ราย มาก ให้ เป็น แค่ ท้อง ผูก ก็ พอ

ขอ ให้ แผล ด้าน ใน หาย ดี อย่า เป็น อะไร ไป มาก กว่า นี้ เลย.

เพราะ ก็ ไม่ ได้ อยาก เป็น แบบ นี้ เหมือน กาน

ไม่ ได้ ปวด ท้อง อ้อน ใคร ทั้ง น้าน

และ ที่ ความ คิด ของ ใคร บาง คน อ่ะ น่ะ

เอา เป้น ว่า กรู จะ คิด ใน แง่ ดี ล่ะ กาน ว่า อยาก ให้ เข้ม แข็ง

..ข อ พู ด ถึ ง ห น่ อ ย เ ห อ ะ..


ชอบโอ้ตแต่ไม่ชอบหนึ่ง
Post date : 24/10/2007 16:57:36 น.
Comment : 1532  x

ปกติล่ะ เราก็ผ่าไส้ติ่งเหมือนกัน เดี๋ยวก็หายแล้ว
อย่าไปคิดว่าเจ็บไม่งั้นจะเจ็บจริงๆ ทำทุกอย่างได้ปกติแต่อย่าหักโหม มัวแต่บอกว่าเจ็บๆๆหงุดหงิดเปล่าๆ ผ่าตัดก็เจ็บทั้งนั้นแหละ
เทอบอกว่าปวดท้องต้องลาหยุด เราว่าเทอคิดมากไม่ก็สำออยไปเองมั้ง มัวแต่อ้อนโอ้ตแล้วเทอก็จะไม่มีวันลุกขึ้นมาได้ตัวเองนะ

ขอบ คุณ มาก แต่ จริง ๆ แล้ว กรู ไม่ ได้ เป็น คน อ่อน แอ อย่าง ที่ ใคร คิด

ออก จะ เข็ม แข็ง กว่า ใคร หลาย คน ด้วย ซ้ำ

แต่ พอ ดี ว่า มี   สะ มี ดี เลิศ ประ เสริฐ ศรี  งัย

กรู เจ็บ นิด หน่อย ก็ ห่วง กรู ซะ มาก มาย

คอย ห่วง ใย ดู และ กรู เป็น อย่าง ดี

เพราะ คน เค้า รัก กัน อ่ะ น่ะ

และ กรู ก็ เข้า ใจ อีก ว่า คน ที่ มี ความ คิด แบบ คุณ คง ไม่ เข้า ใจ

ถึง ความ ห่วง ใย

และ รับ รู้ ถึง ความ รู้ สึก ของ คน ที่ ห่าง กัน จริง ไม่ ได้ หรอก

เพราะ คุณ มัว มอง โลก ใน แง่ ที่ คิด ว่า คน อื่น จะ เป็น เหมือน ตัว เอง

และ กรู ปวด ท้อง ยัง ไม่ หาย ดี กรู ก็ รู้ ว่า กรู ควร หยุด พัก ผ่อน ให้ หาย

เพื่อ ที่ จะ ได้ ไม่ มี ใคร มา สม เพช ว่า ยัง ไม่ หาย แล้ว มา ทำ งาน ทำ ไม

เพราะ กรู โต พอ คิด เอง เป็น และ ก็ ลุก ขึ้น เอง ทุก ครั้ง

  แต่ ไม่ เป็น ราย ค่ะ ชอบ พี่ โอ๊ต ดี แระ   
    ถ้า เกลียด พี่ โอ๊ต ล่ะ หนึ่ง ไม่ ยอม แน่ๆ

สำ หรับ กรู คน รัก มี เยอะ แยะ ไป
มี คน ไม่ ชอบ กรู บ้าง ก็ ได้ กรุ ไม่ ได้ ง้อ มรึง อยู่ แล้ว
เอา ล่ะ ไม่ เล่า เรื่อง น่า เบื่อ แระ ช่าง พวก ปาก ห_ย ปาก ห_า มัน

เค้า ขอบ คุณ พี่ โอ๊ต น่ะ คร่ะ ที่ อยู่ เคียง ข้าง เข้า ตลอด

คน เรา จะ เห็น ใจ กัน ก็ ตอน เจ็บ ป่วย และ ไม่ มี เงิน นี่ ล่ะ

ซึ่ง เค้า ก็ เห็น แระ ว่า พี่ โอ๊ต ไม่ เคย เลย ที่ จะ แสดง ความ รู้ สึก รำ คาญ

หรือ รู้ สึก เหนื่อย ที่ ต้อง ดู และ เค้า ต้อง ตื่น แต่ เช้า หา ข้าว ให้ เค้า กิน

เที่ยง ก็ ต้อง รีบ กลับ ไป หา ข้าว ให้ กิน อีก เลิก งาน ก็ ต้อง รีบ กลับ ไป หา เค้า

เค้า ซึ้ง ใจ มาก ๆ น่ะ

เค้า เป็น คน ที่ โชค ดี จัง เลย อ่ะ ที่ มี คน รัก ที่ ดี อย่าง ตัว เอง

เค้า รัก พี่ โอ๊ต น่ะ รัก ที่ สุด รัก เพียง คน เดียว และ รอ อีก นิด น่ะ

รอ ให้ เค้า หาย ดี เค้า จะ ดู แล พี่ โอ๊ต บ้าง

เพราะ พี่ โอ๊ต ก็ มี โรค ประ จำ ตัว เหมือน กัน

ขอบ คุณ พี่ มู๋หนึ่ง ที่ ให้ คำ ปรีกษา เวลา ป่วย ไข้

ขอบ คุณ ลุง ชีส และ น้อง ดัง ไป นอน เฝ้า ไข้ พี่ คง เบื่อ แย่ เลย เนอะ

ขอบ คุณ แก๊งค์ เด็ก โข่ง + แก๊งค์ เพื่อน ยาย เฒ่า สำ หรับ ดอก ไม้ เยี่ยม ไข้ สวย ๆ

ขอบ คุณ พ่อ แม่ น้อง โน๊ต น้อง นิ ที่ โทร ถาม อาการ พี่ บ่อย ๆ

ขอบ คุณ พี่ ๆ เพื่อน ๆ ที่ ทำงาน ที่ ไป เยี่ยม

ขอบ คุณ กำลัง ใจ ดี ๆ ใน โลก ไซ เบอร์ นี้ คร่ะ

และ นม ที่ เยี่ยม ไข้ นั้น ป่าน นี้ ยัง ดื่ม มะ หมด เลย อ่ะ เยอะ น่า ดู 

สุด ท้าย แระ หนึ่ง จะ แข็ง แรง ให้ ไว เพื่อ ที่ รัก คร่ะ







!_91_!เพลงนี้ให้ที่รัก : มีเพียงเธอเพียงคนเดียว และ เป็นเพียงเธอเพียงคนเดียว
ที่ฉันขอฝากชีวิตทั้งหมดไว้ โดยไม่มีวันทวงกลับคืน!_93_!

++หนึ่งอัพ++

ก่อน อื่น สวัสดี ค่ะ ชาว สตอรี่ไทย ทุก ท่าน

คิด ถึง    Oat1.Storythai.com  มาก มาย

ได้ เข้า มา อ่าน ที่ พี่ โอ๊ต อัพ ให้ แล้ว ก็ ซึ้ง

และ ได้ อ่าน คอม เม้น จาก เพื่อน ๆ น้อง ๆ ที่ ให้ กำ ลัง ใจ

ยิ่ง รู้ สึก อบ อุ่น หาย ดี วัน ดี คืน เลย น่ะ เนี้ย

แต่ ก็ ไม่ เข้า ใจ เหมือน กาน ว่า

จน ป่าน นี้ แล้ว ทาม มาย มัน ยัง ไม่ หาย เจ็บ

เด๋ว จะ เล่า ให้ ฟัง แล้ว กาน เพื่อ เพื่อน ๆ น้อง ๆ จะ มี อะ ไร บอก พี่ หนึ่ง บ้าง

อา การ ของ หนึ่ง ตอน แรก ก็ ปกติ น่ะ พอ ผ่า ตัด เสร็จ



วัน แรก ก็ ลุก เดิน เลย

วัน ที่ สอง ก็ เดิน ได้ รอบ โรง บาล แล้ว(อยาก กลับ บ้าน)

วัน ที่ สาม ก็ ขอ กลับ บ้าน

อยู่ ที่ ห้อง ก็ เดิน ทุก วัน ขับ ถ่าย ปกติ ดี พอ ครบ อาทิตย์

ก็ ตัด ไหม ปกติ เดิน ได้ คล่อง แล้ว ไม่ เจ็บ แผล ไม่ ปวด ท้อง เท่า ไหร่

แต่ วัน ที่ ตัด ไหม  ก็ ถาม หมอ ว่า เนี้ย ทาน อะ ไร ได้ เป็น ปกติ หรอ ยัง
(หลังจากอดข้าวมาเกือบสอง อาทิตย์กิน แต่ข้าวต้ม)

หมอ ก็ บอก ว่า ทาน ได้ หมด แล้ว ไม่ มี ปัญ หา ไอ้ เรา ก็ นี่ เลย

"หมี่ซั่ว" เลย

โดย ไม่ รู้ ว่า มัน จะ เกิด อา ราย ขึ้น กะ ตัว เอง

ทาน เสร็จ ได้ ไม่ ถึง สอง ชั่ว โมง หรอก ปวด ท้อง มาก ปวด บิด ไป หมด เลย

เรา ก็ สง สัย ว่า อาหาร เป็น พิษ รึ ปล่าว

(ก็ รอ ถ้า อาหาร เป็น พิษ ก็ ต้อง ถ่าย ท้อง อ๊วก และ ไข้ ขึ้น)

แต่ ก็ ปล่าว ก็ เลย กิน ยา ลด กรด กะ ยา เคลือบ กระ เพาะ

เพราะ เพื่อน ที่ เป็น พยาบาล แนะ นำ มา

อด ทน ปวด ท้อง จน ถึง เช้า ไข้ ขึ้น แต่ ไม่ ถ่าย

เพื่อน คน เดิม ก็ แนะ นำ ให้ กิน ยา แก้ ปวด ท้อง

ของ คน ที่ เพิ่ง ผ่า ตัด ไส้ ติ่ง

(จำ ชื่อ ยา  มะ ได้ ว่ะ) เพราะ หมอ บอก มา อีก ที

กรู  ก็ นอน ดู อาการ ตัว เอง ที่ ห้อง ทั้ง วัน

จน เย็น มัน ก็ ไม่ หาย จน น้ำ ตา กรู ไหล แล้ว อ่ะ ไม่ ไหว แล้ว

ให้ กรู ไป โรง บาล เหอะ จน หก โมง เย็น กิน ยา ตัว เดิม เม็ด ที่ สอง

รอ ดู อีก ถ้า อีก สอง ชั่ว โมง ไม่ หาย จะ ไป แระ

และ มัน ก็ ดี ขึ้น อาการ ปวดบิด แสน ทรมาน ทุ เลา ลง

และ อีก วัน ก็ ดี ขึ้น ตาม ลำ ดับ

แต่เดี๋ยวก่อน!!
เคราะห์กรรม มันยังไม่หมดง่ายๆ เพียงเท่านั้น

มัน ไม่ ถ่าย ซิ ที เนี้ย!!

สอง วัน ก็ แระ สาม วัน ก็ แระ จน วัน ที่ สี่

ท้อง บวม ครับ ท่าน

ปวด เข้ แล้ว โว๊ย !!
(ขอนุยาด นัน ในการใช้ภาษาไทยแบบนี้นะ555)
แต่ โอ้ มาย ก๊อด ไม่ มี แรง ขับ อ่ะ น่ะ ทรมาน มาก

ไม่ อยาก เล่า ต่อ จน ณ วัน นี้ เป็น เวลา 20 วัน แล้ว หลัง จาก ผ่า ตัด

จริง ๆ แล้ว คน ผ่า ตัด ไส้ ติ่ง เนี้ย เต็ม ที่ ไม่ เกิน สอง อาทิตย์

เค้า ก็ หาย กัน แล้ว อ่ะ

แต่ ฉาน เนี้ย ซิ ยัง ปวด เจ็บ แผล ตุ๊บ ๆ อยู่

บาง ที ก็ จี๊ด ๆ นั่ง นาน ๆ ไม่ ค่อย ได้

ท้อง ก็ ใหญ่ จน คน ทัก ว่า ผ่า ไส้ ติ่ง หรือ คลอด ลูก

วัน นี้ จึง ตัด สิน ใจ ไป ให้ หมด ดู อาการ

เพื่อ ความ สบาย ใจ ของ ตัว เอง และ คน รอบ ข้าง

ปรา กฎ ว่า ไม่ เจอ หมอ เลย ต้องไป ใหม่ พรุ่ง นี้ แระ

ขอ ให้ ไม่ เป็น อา ราย มาก ให้ เป็น แค่ ท้อง ผูก ก็ พอ

ขอ ให้ แผล ด้าน ใน หาย ดี อย่า เป็น อะไร ไป มาก กว่า นี้ เลย.

เพราะ ก็ ไม่ ได้ อยาก เป็น แบบ นี้ เหมือน กาน

ไม่ ได้ ปวด ท้อง อ้อน ใคร ทั้ง น้าน

และ ที่ ความ คิด ของ ใคร บาง คน อ่ะ น่ะ

เอา เป้น ว่า กรู จะ คิด ใน แง่ ดี ล่ะ กาน ว่า อยาก ให้ เข้ม แข็ง

..ข อ พู ด ถึ ง ห น่ อ ย เ ห อ ะ..


ชอบโอ้ตแต่ไม่ชอบหนึ่ง
Post date : 24/10/2007 16:57:36 น.
Comment : 1532  x

ปกติล่ะ เราก็ผ่าไส้ติ่งเหมือนกัน เดี๋ยวก็หายแล้ว
อย่าไปคิดว่าเจ็บไม่งั้นจะเจ็บจริงๆ ทำทุกอย่างได้ปกติแต่อย่าหักโหม มัวแต่บอกว่าเจ็บๆๆหงุดหงิดเปล่าๆ ผ่าตัดก็เจ็บทั้งนั้นแหละ
เทอบอกว่าปวดท้องต้องลาหยุด เราว่าเทอคิดมากไม่ก็สำออยไปเองมั้ง มัวแต่อ้อนโอ้ตแล้วเทอก็จะไม่มีวันลุกขึ้นมาได้ตัวเองนะ

ขอบ คุณ มาก แต่ จริง ๆ แล้ว กรู ไม่ ได้ เป็น คน อ่อน แอ อย่าง ที่ ใคร คิด

ออก จะ เข็ม แข็ง กว่า ใคร หลาย คน ด้วย ซ้ำ

แต่ พอ ดี ว่า มี   สะ มี ดี เลิศ ประ เสริฐ ศรี  งัย

กรู เจ็บ นิด หน่อย ก็ ห่วง กรู ซะ มาก มาย

คอย ห่วง ใย ดู และ กรู เป็น อย่าง ดี

เพราะ คน เค้า รัก กัน อ่ะ น่ะ

และ กรู ก็ เข้า ใจ อีก ว่า คน ที่ มี ความ คิด แบบ คุณ คง ไม่ เข้า ใจ

ถึง ความ ห่วง ใย

และ รับ รู้ ถึง ความ รู้ สึก ของ คน ที่ ห่าง กัน จริง ไม่ ได้ หรอก

เพราะ คุณ มัว มอง โลก ใน แง่ ที่ คิด ว่า คน อื่น จะ เป็น เหมือน ตัว เอง

และ กรู ปวด ท้อง ยัง ไม่ หาย ดี กรู ก็ รู้ ว่า กรู ควร หยุด พัก ผ่อน ให้ หาย

เพื่อ ที่ จะ ได้ ไม่ มี ใคร มา สม เพช ว่า ยัง ไม่ หาย แล้ว มา ทำ งาน ทำ ไม

เพราะ กรู โต พอ คิด เอง เป็น และ ก็ ลุก ขึ้น เอง ทุก ครั้ง

  แต่ ไม่ เป็น ราย ค่ะ ชอบ พี่ โอ๊ต ดี แระ   
    ถ้า เกลียด พี่ โอ๊ต ล่ะ หนึ่ง ไม่ ยอม แน่ๆ

สำ หรับ กรู คน รัก มี เยอะ แยะ ไป
มี คน ไม่ ชอบ กรู บ้าง ก็ ได้ กรุ ไม่ ได้ ง้อ มรึง อยู่ แล้ว
เอา ล่ะ ไม่ เล่า เรื่อง น่า เบื่อ แระ ช่าง พวก ปาก ห_ย ปาก ห_า มัน

เค้า ขอบ คุณ พี่ โอ๊ต น่ะ คร่ะ ที่ อยู่ เคียง ข้าง เข้า ตลอด

คน เรา จะ เห็น ใจ กัน ก็ ตอน เจ็บ ป่วย และ ไม่ มี เงิน นี่ ล่ะ

ซึ่ง เค้า ก็ เห็น แระ ว่า พี่ โอ๊ต ไม่ เคย เลย ที่ จะ แสดง ความ รู้ สึก รำ คาญ

หรือ รู้ สึก เหนื่อย ที่ ต้อง ดู และ เค้า ต้อง ตื่น แต่ เช้า หา ข้าว ให้ เค้า กิน

เที่ยง ก็ ต้อง รีบ กลับ ไป หา ข้าว ให้ กิน อีก เลิก งาน ก็ ต้อง รีบ กลับ ไป หา เค้า

เค้า ซึ้ง ใจ มาก ๆ น่ะ

เค้า เป็น คน ที่ โชค ดี จัง เลย อ่ะ ที่ มี คน รัก ที่ ดี อย่าง ตัว เอง

เค้า รัก พี่ โอ๊ต น่ะ รัก ที่ สุด รัก เพียง คน เดียว และ รอ อีก นิด น่ะ

รอ ให้ เค้า หาย ดี เค้า จะ ดู แล พี่ โอ๊ต บ้าง

เพราะ พี่ โอ๊ต ก็ มี โรค ประ จำ ตัว เหมือน กัน

ขอบ คุณ พี่ มู๋หนึ่ง ที่ ให้ คำ ปรีกษา เวลา ป่วย ไข้

ขอบ คุณ ลุง ชีส และ น้อง ดัง ไป นอน เฝ้า ไข้ พี่ คง เบื่อ แย่ เลย เนอะ

ขอบ คุณ แก๊งค์ เด็ก โข่ง + แก๊งค์ เพื่อน ยาย เฒ่า สำ หรับ ดอก ไม้ เยี่ยม ไข้ สวย ๆ

ขอบ คุณ พ่อ แม่ น้อง โน๊ต น้อง นิ ที่ โทร ถาม อาการ พี่ บ่อย ๆ

ขอบ คุณ พี่ ๆ เพื่อน ๆ ที่ ทำงาน ที่ ไป เยี่ยม

ขอบ คุณ กำลัง ใจ ดี ๆ ใน โลก ไซ เบอร์ นี้ คร่ะ

และ นม ที่ เยี่ยม ไข้ นั้น ป่าน นี้ ยัง ดื่ม มะ หมด เลย อ่ะ เยอะ น่า ดู 

สุด ท้าย แระ หนึ่ง จะ แข็ง แรง ให้ ไว เพื่อ ที่ รัก คร่ะ







!_91_!เพลงนี้ให้ที่รัก : มีเพียงเธอเพียงคนเดียว และ เป็นเพียงเธอเพียงคนเดียว
ที่ฉันขอฝากชีวิตทั้งหมดไว้ โดยไม่มีวันทวงกลับคืน!_93_!

23/10/50

ย้อนไปเมื่อ 3 วันก่อน วันเสาร์ที่แล้ว (20/10/50)

เราได้ไปกินข้าวด้วยกัน พ่อ-แม่-น้องชาย-ฉัน-เธอ

เป็นวันที่ได้อยู่กันครบครอบครัว

"วันเกิดแม่"


อืม... นานแล้วสิ...

ที่เราไม่ได้อยู่กันครบครอบครัวแบบนี้

ล่าสุดวันไหนนะ

(หันไปมองปฎิทิน)

จำไม่ได้... นึกไม่ออกแหะ

*************


ฉันรู้นะว่า เธอก็อยากกลับไปหาอ้อมกอดของครอบครัวเหมือนกัน

ต่อให้เธอจะบอกว่า "ฉันเป็นทุกๆ อย่างของเธอก็เถอะ"

คราวนี้ เธอ-ฉัน

เราไม่ได้กลับต่างจังหวัดกัน "ร่วมเดือน"

ก็เธอ "ผ่าตัด" นี่นา

ป่านนี้ ก็ยังปวดท้องอยู่เลย

ไอ้เจ้าไส้ติ่งตัวดี

มันทำชีวิต เรา เสียศูนย์ไปเป็นเดือน

หวังว่า เสาร์-อาทิตย์นี้ เราจะได้กลับต่างจังหวัดด้วยกัน

*************


ย้อนไป เมื่อ 2 วันก่อน (21/10/50)

เราไป "สัปดาห์หนังสือแห่งชาติ" กันมา

แม่-ฉัน-เธอ

เราไปเพราะอยากไปเจอตัวจริงของ "ริชชี่"

แล้วก็ได้เจอแล้ว ได้ลายเซ็น มาด้วยแหละ

จริงๆ อยากจะพูดอะไรกับเค้าเยอะแยะ

แต่พออยู่ใกล้ๆ ทั้ง

แม่-ฉัน-เธอ

เรา "ยิ้ม" ให้ ริชชี่ กันอย่างเดียว

เธอบอกว่า

ถ้าเมื่อกี้ คิดทัน จะขอจับมือ ริชชี่ สักที

*************

อืม...

เมื่อไหร่นะ เธอจะได้มาอ่านไดหน้านี้

และเมื่อไหร่นะ เธอจะมีอารมณ์ เขียนอะไรให้ฉันอ่านบ้าง

โทษ เจ้าไส้ติ่ง ทำพิษ

ทำเอาเธอไม่มีอารมณ์เขียนอะไรเลย

มาอ่านเร็วๆ หล่ะ "หมูน้อย"

ไปแล้ว

จะไปรับ "หมูน้อย" ของฉันกลับบ้านแล้ว

^____^


*************


24/10/50

หลังวันหยุด "วันปิยมหาราช" มา 1 วัน

วันนี้หนึ่งปวดท้องอีกแล้ว เลยต้อง ลาหยุด

เฮ้อ....

เมื่อไหร่จะหายนะ

ขอให้หายไวๆ จะต้องทำอย่างไรหล่ะ

ฉันก็ได้แต่บอกให้เธอ เข้มแข็ง

เธอก็หาว่า ฉันไม่เข้าใจ

ที่ฉันอยากให้เธอเข้มแข็ง

เพราะว่า หากเธออ่อนแอ ฉันจะไม่มีสมาธิทำอะไรเลย

ฉันไม่ได้หมายความว่า เธอจะต้องหายดี-เดี๋ยวนี้

แต่ทุกๆ คนในที่ทำงานกำลังต้องการเธอ

ฉันไม่อยากให้ใคร คิดว่าเธอ อ่อนแอ

"เจ็บแล้วพักได้ แต่ หายไวๆ นะ"

ยิ่งเธอเจ็บ เธอยังไม่หาย
ฉันยิ่งรู้สึกว่า "ฉันดูแลเธอไม่ดี"

ถ้ายังไม่หายปวดท้อง

จะพาไปโรงพยาบาลแล้วนะ
(ขู่อาการ-ไม่ได้ขู่เธอ)

จะไม่เชื่อใครๆ แล้วที่ชอบบอกว่า

"หลังผ่าตัดก็อย่างนี้แหละ"
"ลำไส้ยังทำงานไม่ปกติ"
"เดินเยอะๆ ก็หายเอง"
"ทานผลไม้เยอะๆ การขับถ่ายได้ปกติ"

เป็นห่วงที่รักนะคับ

อย่าคิดว่า ที่ฉันมาทำงาน
หรือที่ฉันกลับช้าสักครึ่งชั่วโมงเพราะ "ไม่ห่วง"

ห่วงจริงๆ นะ แต่ถ้าฉันทิ้งงาน
เราจะเสียงานกันทั้งคู่เลย



รัก ที่รัก ที่สุด เหมือนเดิมคับ

  ต้องมา Special Edit ตอน 18.00 น.

  เนื่องจากได้อ่าน Comment1532 จากผู้หวังดีคนหนึ่ง

  ขอบคุณสำหรับ ความหวังดี นะครับ

  ถึงไดอารี่ จะเป็นที่สาธารณะ

  แต่ก็โปรด คิดถึง ใจ คนอื่นบ้าง

  ไม่มีใครอยากป่วยหรอกครับ

  ถ้ากล้า ช่วยลงชื่อ - ไดอารี่ - เมลล์ ไว้ด้วยแล้วกัน

++หนึ่งอัพ++

ก่อน อื่น สวัสดี ค่ะ ชาว สตอรี่ไทย ทุก ท่าน

คิด ถึง    Oat1.Storythai.com  มาก มาย

ได้ เข้า มา อ่าน ที่ พี่ โอ๊ต อัพ ให้ แล้ว ก็ ซึ้ง

และ ได้ อ่าน คอม เม้น จาก เพื่อน ๆ น้อง ๆ ที่ ให้ กำ ลัง ใจ

ยิ่ง รู้ สึก อบ อุ่น หาย ดี วัน ดี คืน เลย น่ะ เนี้ย

แต่ ก็ ไม่ เข้า ใจ เหมือน กาน ว่า

จน ป่าน นี้ แล้ว ทาม มาย มัน ยัง ไม่ หาย เจ็บ

เด๋ว จะ เล่า ให้ ฟัง แล้ว กาน เพื่อ เพื่อน ๆ น้อง ๆ จะ มี อะ ไร บอก พี่ หนึ่ง บ้าง

อา การ ของ หนึ่ง ตอน แรก ก็ ปกติ น่ะ พอ ผ่า ตัด เสร็จ



วัน แรก ก็ ลุก เดิน เลย

วัน ที่ สอง ก็ เดิน ได้ รอบ โรง บาล แล้ว(อยาก กลับ บ้าน)

วัน ที่ สาม ก็ ขอ กลับ บ้าน

อยู่ ที่ ห้อง ก็ เดิน ทุก วัน ขับ ถ่าย ปกติ ดี พอ ครบ อาทิตย์

ก็ ตัด ไหม ปกติ เดิน ได้ คล่อง แล้ว ไม่ เจ็บ แผล ไม่ ปวด ท้อง เท่า ไหร่

แต่ วัน ที่ ตัด ไหม  ก็ ถาม หมอ ว่า เนี้ย ทาน อะ ไร ได้ เป็น ปกติ หรอ ยัง
(หลังจากอดข้าวมาเกือบสอง อาทิตย์กิน แต่ข้าวต้ม)

หมอ ก็ บอก ว่า ทาน ได้ หมด แล้ว ไม่ มี ปัญ หา ไอ้ เรา ก็ นี่ เลย

"หมี่ซั่ว" เลย

โดย ไม่ รู้ ว่า มัน จะ เกิด อา ราย ขึ้น กะ ตัว เอง

ทาน เสร็จ ได้ ไม่ ถึง สอง ชั่ว โมง หรอก ปวด ท้อง มาก ปวด บิด ไป หมด เลย

เรา ก็ สง สัย ว่า อาหาร เป็น พิษ รึ ปล่าว

(ก็ รอ ถ้า อาหาร เป็น พิษ ก็ ต้อง ถ่าย ท้อง อ๊วก และ ไข้ ขึ้น)

แต่ ก็ ปล่าว ก็ เลย กิน ยา ลด กรด กะ ยา เคลือบ กระ เพาะ

เพราะ เพื่อน ที่ เป็น พยาบาล แนะ นำ มา

อด ทน ปวด ท้อง จน ถึง เช้า ไข้ ขึ้น แต่ ไม่ ถ่าย

เพื่อน คน เดิม ก็ แนะ นำ ให้ กิน ยา แก้ ปวด ท้อง

ของ คน ที่ เพิ่ง ผ่า ตัด ไส้ ติ่ง

(จำ ชื่อ ยา  มะ ได้ ว่ะ) เพราะ หมอ บอก มา อีก ที

กรู  ก็ นอน ดู อาการ ตัว เอง ที่ ห้อง ทั้ง วัน

จน เย็น มัน ก็ ไม่ หาย จน น้ำ ตา กรู ไหล แล้ว อ่ะ ไม่ ไหว แล้ว

ให้ กรู ไป โรง บาล เหอะ จน หก โมง เย็น กิน ยา ตัว เดิม เม็ด ที่ สอง

รอ ดู อีก ถ้า อีก สอง ชั่ว โมง ไม่ หาย จะ ไป แระ

และ มัน ก็ ดี ขึ้น อาการ ปวดบิด แสน ทรมาน ทุ เลา ลง

และ อีก วัน ก็ ดี ขึ้น ตาม ลำ ดับ

แต่เดี๋ยวก่อน!!
เคราะห์กรรม มันยังไม่หมดง่ายๆ เพียงเท่านั้น

มัน ไม่ ถ่าย ซิ ที เนี้ย!!

สอง วัน ก็ แระ สาม วัน ก็ แระ จน วัน ที่ สี่

ท้อง บวม ครับ ท่าน

ปวด เข้ แล้ว โว๊ย !!
(ขอนุยาด นัน ในการใช้ภาษาไทยแบบนี้นะ555)
แต่ โอ้ มาย ก๊อด ไม่ มี แรง ขับ อ่ะ น่ะ ทรมาน มาก

ไม่ อยาก เล่า ต่อ จน ณ วัน นี้ เป็น เวลา 20 วัน แล้ว หลัง จาก ผ่า ตัด

จริง ๆ แล้ว คน ผ่า ตัด ไส้ ติ่ง เนี้ย เต็ม ที่ ไม่ เกิน สอง อาทิตย์

เค้า ก็ หาย กัน แล้ว อ่ะ

แต่ ฉาน เนี้ย ซิ ยัง ปวด เจ็บ แผล ตุ๊บ ๆ อยู่

บาง ที ก็ จี๊ด ๆ นั่ง นาน ๆ ไม่ ค่อย ได้

ท้อง ก็ ใหญ่ จน คน ทัก ว่า ผ่า ไส้ ติ่ง หรือ คลอด ลูก

วัน นี้ จึง ตัด สิน ใจ ไป ให้ หมด ดู อาการ

เพื่อ ความ สบาย ใจ ของ ตัว เอง และ คน รอบ ข้าง

ปรา กฎ ว่า ไม่ เจอ หมอ เลย ต้องไป ใหม่ พรุ่ง นี้ แระ

ขอ ให้ ไม่ เป็น อา ราย มาก ให้ เป็น แค่ ท้อง ผูก ก็ พอ

ขอ ให้ แผล ด้าน ใน หาย ดี อย่า เป็น อะไร ไป มาก กว่า นี้ เลย.

เพราะ ก็ ไม่ ได้ อยาก เป็น แบบ นี้ เหมือน กาน

ไม่ ได้ ปวด ท้อง อ้อน ใคร ทั้ง น้าน

และ ที่ ความ คิด ของ ใคร บาง คน อ่ะ น่ะ

เอา เป้น ว่า กรู จะ คิด ใน แง่ ดี ล่ะ กาน ว่า อยาก ให้ เข้ม แข็ง

..ข อ พู ด ถึ ง ห น่ อ ย เ ห อ ะ..


ชอบโอ้ตแต่ไม่ชอบหนึ่ง
Post date : 24/10/2007 16:57:36 น.
Comment : 1532  x

ปกติล่ะ เราก็ผ่าไส้ติ่งเหมือนกัน เดี๋ยวก็หายแล้ว
อย่าไปคิดว่าเจ็บไม่งั้นจะเจ็บจริงๆ ทำทุกอย่างได้ปกติแต่อย่าหักโหม มัวแต่บอกว่าเจ็บๆๆหงุดหงิดเปล่าๆ ผ่าตัดก็เจ็บทั้งนั้นแหละ
เทอบอกว่าปวดท้องต้องลาหยุด เราว่าเทอคิดมากไม่ก็สำออยไปเองมั้ง มัวแต่อ้อนโอ้ตแล้วเทอก็จะไม่มีวันลุกขึ้นมาได้ตัวเองนะ

ขอบ คุณ มาก แต่ จริง ๆ แล้ว กรู ไม่ ได้ เป็น คน อ่อน แอ อย่าง ที่ ใคร คิด

ออก จะ เข็ม แข็ง กว่า ใคร หลาย คน ด้วย ซ้ำ

แต่ พอ ดี ว่า มี   สะ มี ดี เลิศ ประ เสริฐ ศรี  งัย

กรู เจ็บ นิด หน่อย ก็ ห่วง กรู ซะ มาก มาย

คอย ห่วง ใย ดู และ กรู เป็น อย่าง ดี

เพราะ คน เค้า รัก กัน อ่ะ น่ะ

และ กรู ก็ เข้า ใจ อีก ว่า คน ที่ มี ความ คิด แบบ คุณ คง ไม่ เข้า ใจ

ถึง ความ ห่วง ใย

และ รับ รู้ ถึง ความ รู้ สึก ของ คน ที่ ห่าง กัน จริง ไม่ ได้ หรอก

เพราะ คุณ มัว มอง โลก ใน แง่ ที่ คิด ว่า คน อื่น จะ เป็น เหมือน ตัว เอง

และ กรู ปวด ท้อง ยัง ไม่ หาย ดี กรู ก็ รู้ ว่า กรู ควร หยุด พัก ผ่อน ให้ หาย

เพื่อ ที่ จะ ได้ ไม่ มี ใคร มา สม เพช ว่า ยัง ไม่ หาย แล้ว มา ทำ งาน ทำ ไม

เพราะ กรู โต พอ คิด เอง เป็น และ ก็ ลุก ขึ้น เอง ทุก ครั้ง

  แต่ ไม่ เป็น ราย ค่ะ ชอบ พี่ โอ๊ต ดี แระ   
    ถ้า เกลียด พี่ โอ๊ต ล่ะ หนึ่ง ไม่ ยอม แน่ๆ

สำ หรับ กรู คน รัก มี เยอะ แยะ ไป
มี คน ไม่ ชอบ กรู บ้าง ก็ ได้ กรุ ไม่ ได้ ง้อ มรึง อยู่ แล้ว
เอา ล่ะ ไม่ เล่า เรื่อง น่า เบื่อ แระ ช่าง พวก ปาก ห_ย ปาก ห_า มัน

เค้า ขอบ คุณ พี่ โอ๊ต น่ะ คร่ะ ที่ อยู่ เคียง ข้าง เข้า ตลอด

คน เรา จะ เห็น ใจ กัน ก็ ตอน เจ็บ ป่วย และ ไม่ มี เงิน นี่ ล่ะ

ซึ่ง เค้า ก็ เห็น แระ ว่า พี่ โอ๊ต ไม่ เคย เลย ที่ จะ แสดง ความ รู้ สึก รำ คาญ

หรือ รู้ สึก เหนื่อย ที่ ต้อง ดู และ เค้า ต้อง ตื่น แต่ เช้า หา ข้าว ให้ เค้า กิน

เที่ยง ก็ ต้อง รีบ กลับ ไป หา ข้าว ให้ กิน อีก เลิก งาน ก็ ต้อง รีบ กลับ ไป หา เค้า

เค้า ซึ้ง ใจ มาก ๆ น่ะ

เค้า เป็น คน ที่ โชค ดี จัง เลย อ่ะ ที่ มี คน รัก ที่ ดี อย่าง ตัว เอง

เค้า รัก พี่ โอ๊ต น่ะ รัก ที่ สุด รัก เพียง คน เดียว และ รอ อีก นิด น่ะ

รอ ให้ เค้า หาย ดี เค้า จะ ดู แล พี่ โอ๊ต บ้าง

เพราะ พี่ โอ๊ต ก็ มี โรค ประ จำ ตัว เหมือน กัน

ขอบ คุณ พี่ มู๋หนึ่ง ที่ ให้ คำ ปรีกษา เวลา ป่วย ไข้

ขอบ คุณ ลุง ชีส และ น้อง ดัง ไป นอน เฝ้า ไข้ พี่ คง เบื่อ แย่ เลย เนอะ

ขอบ คุณ แก๊งค์ เด็ก โข่ง + แก๊งค์ เพื่อน ยาย เฒ่า สำ หรับ ดอก ไม้ เยี่ยม ไข้ สวย ๆ

ขอบ คุณ พ่อ แม่ น้อง โน๊ต น้อง นิ ที่ โทร ถาม อาการ พี่ บ่อย ๆ

ขอบ คุณ พี่ ๆ เพื่อน ๆ ที่ ทำงาน ที่ ไป เยี่ยม

ขอบ คุณ กำลัง ใจ ดี ๆ ใน โลก ไซ เบอร์ นี้ คร่ะ

และ นม ที่ เยี่ยม ไข้ นั้น ป่าน นี้ ยัง ดื่ม มะ หมด เลย อ่ะ เยอะ น่า ดู 

สุด ท้าย แระ หนึ่ง จะ แข็ง แรง ให้ ไว เพื่อ ที่ รัก คร่ะ







!_91_!เพลงนี้ให้ที่รัก : มีเพียงเธอเพียงคนเดียว และ เป็นเพียงเธอเพียงคนเดียว
ที่ฉันขอฝากชีวิตทั้งหมดไว้ โดยไม่มีวันทวงกลับคืน!_93_!

23/10/50

ย้อนไปเมื่อ 3 วันก่อน วันเสาร์ที่แล้ว (20/10/50)

เราได้ไปกินข้าวด้วยกัน พ่อ-แม่-น้องชาย-ฉัน-เธอ

เป็นวันที่ได้อยู่กันครบครอบครัว

"วันเกิดแม่"


อืม... นานแล้วสิ...

ที่เราไม่ได้อยู่กันครบครอบครัวแบบนี้

ล่าสุดวันไหนนะ

(หันไปมองปฎิทิน)

จำไม่ได้... นึกไม่ออกแหะ

*************


ฉันรู้นะว่า เธอก็อยากกลับไปหาอ้อมกอดของครอบครัวเหมือนกัน

ต่อให้เธอจะบอกว่า "ฉันเป็นทุกๆ อย่างของเธอก็เถอะ"

คราวนี้ เธอ-ฉัน

เราไม่ได้กลับต่างจังหวัดกัน "ร่วมเดือน"

ก็เธอ "ผ่าตัด" นี่นา

ป่านนี้ ก็ยังปวดท้องอยู่เลย

ไอ้เจ้าไส้ติ่งตัวดี

มันทำชีวิต เรา เสียศูนย์ไปเป็นเดือน

หวังว่า เสาร์-อาทิตย์นี้ เราจะได้กลับต่างจังหวัดด้วยกัน

*************


ย้อนไป เมื่อ 2 วันก่อน (21/10/50)

เราไป "สัปดาห์หนังสือแห่งชาติ" กันมา

แม่-ฉัน-เธอ

เราไปเพราะอยากไปเจอตัวจริงของ "ริชชี่"

แล้วก็ได้เจอแล้ว ได้ลายเซ็น มาด้วยแหละ

จริงๆ อยากจะพูดอะไรกับเค้าเยอะแยะ

แต่พออยู่ใกล้ๆ ทั้ง

แม่-ฉัน-เธอ

เรา "ยิ้ม" ให้ ริชชี่ กันอย่างเดียว

เธอบอกว่า

ถ้าเมื่อกี้ คิดทัน จะขอจับมือ ริชชี่ สักที

*************

อืม...

เมื่อไหร่นะ เธอจะได้มาอ่านไดหน้านี้

และเมื่อไหร่นะ เธอจะมีอารมณ์ เขียนอะไรให้ฉันอ่านบ้าง

โทษ เจ้าไส้ติ่ง ทำพิษ

ทำเอาเธอไม่มีอารมณ์เขียนอะไรเลย

มาอ่านเร็วๆ หล่ะ "หมูน้อย"

ไปแล้ว

จะไปรับ "หมูน้อย" ของฉันกลับบ้านแล้ว

^____^


*************


24/10/50

หลังวันหยุด "วันปิยมหาราช" มา 1 วัน

วันนี้หนึ่งปวดท้องอีกแล้ว เลยต้อง ลาหยุด

เฮ้อ....

เมื่อไหร่จะหายนะ

ขอให้หายไวๆ จะต้องทำอย่างไรหล่ะ

ฉันก็ได้แต่บอกให้เธอ เข้มแข็ง

เธอก็หาว่า ฉันไม่เข้าใจ

ที่ฉันอยากให้เธอเข้มแข็ง

เพราะว่า หากเธออ่อนแอ ฉันจะไม่มีสมาธิทำอะไรเลย

ฉันไม่ได้หมายความว่า เธอจะต้องหายดี-เดี๋ยวนี้

แต่ทุกๆ คนในที่ทำงานกำลังต้องการเธอ

ฉันไม่อยากให้ใคร คิดว่าเธอ อ่อนแอ

"เจ็บแล้วพักได้ แต่ หายไวๆ นะ"

ยิ่งเธอเจ็บ เธอยังไม่หาย
ฉันยิ่งรู้สึกว่า "ฉันดูแลเธอไม่ดี"

ถ้ายังไม่หายปวดท้อง

จะพาไปโรงพยาบาลแล้วนะ
(ขู่อาการ-ไม่ได้ขู่เธอ)

จะไม่เชื่อใครๆ แล้วที่ชอบบอกว่า

"หลังผ่าตัดก็อย่างนี้แหละ"
"ลำไส้ยังทำงานไม่ปกติ"
"เดินเยอะๆ ก็หายเอง"
"ทานผลไม้เยอะๆ การขับถ่ายได้ปกติ"

เป็นห่วงที่รักนะคับ

อย่าคิดว่า ที่ฉันมาทำงาน
หรือที่ฉันกลับช้าสักครึ่งชั่วโมงเพราะ "ไม่ห่วง"

ห่วงจริงๆ นะ แต่ถ้าฉันทิ้งงาน
เราจะเสียงานกันทั้งคู่เลย



รัก ที่รัก ที่สุด เหมือนเดิมคับ

  ต้องมา Special Edit ตอน 18.00 น.

  เนื่องจากได้อ่าน Comment1532 จากผู้หวังดีคนหนึ่ง

  ขอบคุณสำหรับ ความหวังดี นะครับ

  ถึงไดอารี่ จะเป็นที่สาธารณะ

  แต่ก็โปรด คิดถึง ใจ คนอื่นบ้าง

  ไม่มีใครอยากป่วยหรอกครับ

  ถ้ากล้า ช่วยลงชื่อ - ไดอารี่ - เมลล์ ไว้ด้วยแล้วกัน

Up แบบเร่งด่วน

08/10/50

หนึ่งกำลังจะ "ผ่าตัด" ไส้ติ่งพรุ่งนี้คับ

 

เริ่มตั้งแต่เมื่อวาน

ตอน 5 โมงเย็น จะขับรถอยู่เลียบด่วนกำลังจะไปหม่ำหมูกะทะกับเพื่อนๆ

แล้ว หนึ่งรู้สึกไม่ค่อยสบาย เลยกลับที่พักกันหน่ะคับ

แล้วเมื่อคืน ตอนสี่ทุ่มครึ่ง หนึ่งก็ปวดท้องมาก

โอ๊ตเลยพาไปโรงพยาบาล หมอเค้าวินิจฉัยเบื้องต้นว่า

เป็น "ไส้ติ่ง" อักเสบ

ให้แอดมิดเลยเมื่อคืน....



เมื่อเช้า 8.30-9.00 ไปอัลตร้าซาวว์

ก็คอนเฟิร์ม ได้อีกทีว่า "ไส้ติ่ง" ชัวร์

นอนรอหมออยู่ครับ....ว่าจะลงดาบเมื่อไหร่

หมอดูอาการมาทั้งวันแล้วเนี่ย... น่าเบื่อที่สุด...

ล่าสุด... หมอบอกว่า น่าจะผ่าพรุ่งนี้ครับ

บายๆ มาบอกแค่นี้ก่อนเน้อ..



ปล.เข้ามาเคลียร์งานด่วนๆ ที่ออฟฟิตนี่อ่ะ

++จะรีบกลับไปดูเมียที่โรงบาลแระค้าบ++




09/10/50


วันนี้ "เอาไส้ติ่งตัวแสบออกแล้ว"

เข้าห้องผ่าตัด ณ เวลา 11.30 น.

โอ๊ตโดนเรียกเข้าออฟฟิตด่วนมาเคลียร์งาน


เป็นห่วงที่รักมากๆ


"อยากให้ที่รัก ฟื้นขึ้นมา แล้วเห็นหน้าโอ๊ตคนแรก"


แต่ป่านนี้ ที่รัก คงจะฟื้นแล้วหล่ะ

มือถือ ที่รัก ก็อยู่ที่โอ๊ตด้วยสิ

ต้องทำสรุป KPI

แต่ไม่มีกระจิตกระใจ จะทำแล้วหล่ะครับ

เด๋วจะรีบขอหัวหน้าไปดูที่รักแล้วหล่ะ

ไม่รู้อีกกี่วัน ที่รัก ถึงจะได้มาอ่านไดอารี่หน้านี้


  ปล.ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคน สำหรับกำลังใจนะครับ







11/10/50


เ มื่ อ วั น อั ง ค า ร

ก ว่ า จ ะ ก ลั บ ไ ป ห า ที่ รั ก ไ ด้

เ กื อ บ ห ก โ ม ง เ ย็ น


ที่รักก็ฟื้นแล้ว
(ที่รักเล่าให้ฟังว่าพยาบาลปลุกตั้งแต่บ่าย 3 ตอนที่พักอยู๋ในห้อง ICU)


โอ๊ตไปถึง เพื่อนๆ ก็มาเยี่ยมก่อนแล้ว

ก็ยังดี ที่มีเพื่อนไปอยู่เป็นเพื่อนก่อนสักแป๊บนึง


เจอหน้าโอ๊ต หนึ่งก็ทำหน้าตาน่าสงสารมากเลย


หน้าบวมนิดนึง...

ยกมือก็ไม่ค่อยไหว ขยับตัวก็ยังไม่ไหว

ขนาดพูดก็ยังไม่ไหว


(ภาพสโลโมชั่น)
ค่ อ ย ๆ ย ก มื อ ม า จิ้ ม แ ก้ ม


โอ๊ต : หิวน้ำเหรอครับ
หนึ่ง : (.......) ส่ายหัว
โอ๊ต : อะไรอยู่ในปากเหรอครับ
หนึ่ง : (.......) ส่ายหัว


ในที่สุด ก็ค่อยๆ พูด เบามาก

เราก็ก้มหัวไปตั้งใจฟัง


หนึ่ง : "ห อ ม แ ก้ ม ห น่ อ ย"


โอ้....โห....

นี่ขนาดเจ็บนะเนี่ย

น่าสงสาร "ที่รัก" ที่สุดเลย



วันนี้ ที่รักค่อยยังชั่วแล้ว

เดินออกรอบ (ออกกำลังกาย) ไปทั้งชั้น

แต่ติดอยู่ตรงลุกเอง และลงนอนเองไม่ได้

เวลาทำท่า Sit-up จะเจ็บแผลมาก

ฮือ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ สงสารที่รักที่สุด



วันนี้โอ๊ตต้องมาทำงานแล้วคับ
 
เพราะหยุดมาหลายวันแล้ว

วันนี้ดีนะ ที่ได้น้องดัง (ทอมตัวกลมสุดน่ารัก) มาอยู่เป็นเพื่อนหนึ่ง

(และยังใจดี ทำข้าวราดผัดวุ้นเส้นเจ ให้โอ๊ตเป็นมื้อเช้าด้วย)

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่มาเยี่ยมมากๆ

รัก "ที่รัก" สุดๆ

เมื่อไหร่ จะมาอ่านได ไหวน้า....

Special Edit 11/09/50

เพื่อนๆ ในเวป Lesla น่ารักมากมาย

เอาดอกไม้ ไปมอบให้คนป่วยมา

เมื่อกลางวัน วันนี้

แล้วถ่ายรูปไปลงกระทู้ใน Lesla อีกด้วย

เอารูปดอกไม้มาให้ดูครับ




และก็เลยมีรูปที่รักป่วย เก็บไว้เป็นที่ระลึก
โอ๊ตว่าจะไม่ถ่ายรูปเก็บไว้แต่พอดีเพื่อนถ่ายไว้อ่ะนะ
ก็เอามาลงแล้วกัน หุๆๆๆ